[chapter 47] การตบ กำลังจะกลับมา

posted on 19 Feb 2005 15:25 by vee-kus25 in clublearm

ตั้งแต่มิถุนาปีที่แล้ว จนถึงตอนนี้ ถ้าวีไม่ติดธุระอะไรสำคัญจริงๆ
จะต้องไปตบแบดมินตันให้ได้ ใครนัดอะไรเย็นวันอาทิตย์ ก็ต้องทำใจ
เนื่องจากวีมีนัดสำคัญ อยู่แล้วกับเพื่อนๆ ในคลับเหลิม
เหมือนกับ คืนวันเสาร์ ก็จะมีChill Chill กับเพื่อนสนิทที่สาธิตเกษตร เป็นประจำ

แต่ช่วง 3- 4 สัปดาห์หลัง ไม่ค่อยได้ไปตบเท่าไหร่
หลายคนอาจรู้เหตุผล แต่หลายคนก็ไม่อาจรู้เหตุผลที่แท้จริง
แต่ตอนนี้จะบอกว่า....

วีจะกลับมาตบแบดมินตัน เป็นประจำเหมือนเดิมทุกอาทิตย์แหละ
จะไม่ขาดเลย ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ถึงแม้ว่า....
.

สุดที่รักจะขาดตบเป็นประจำเหมือนเดิมก็ตามเหอะ
ไม่มีสุดที่รัก วีก็มาตบได้เหมือนเดิม 5555555

ไม่เหมือนบางคน เออ....บอกชื่อไปเลยดีกว่า
เดี๋ยวอ่านแล้วจะเดาไปอีกว่า วีเขียนถึงใครอะเปล่า กริกริกริ

คุณนก ถ้าคุณวีไม่ตบก็ไปตบกับเค้าไม่ได้
แต่ตอนนี้คุณวีมาตบแล้วนะคุณนกก็ไม่ค่อยมาตบเหมือนเดิม เอ๊ะ ยังไง
ก็อย่าลืมทำตัวเป็นลูกที่ดีหละ คุณแม่ตุ๋ย จะได้ไม่เคอร์ฟิวอีก
แต่ถ้าทำตัวดีแล้ว ไม่ยอมมาตี เดี๋ยวจะให้ คุณแม่ติ๋ม จัดการนะ หุหุ
หรืออย่างเชนนี่ ติดรักแปดพันเก้าไม่ยอมมาตบกันเลยวุ๊ย ชิ
ถ้าจะมาง้อวีตบด้วย วีไม่ตบด้วยนะยะ

เพราะการที่วีได้ตบแบดมินตัน ทำให้วีได้อะไรดีๆ มาเยอะ ไม่ว่าจะเป็น.....

ได้กลับมาจับไม้แบดอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้จับมานานกว่า 5 ปี
รู้สึกว่าร่างกายเฟิมขึ้น ถึงน้ำหนักจะไม่ลดแต่ก็ไม่ขึ้นแหละว้า
ได้รู้จักกับเพื่อนๆ ที่ตบด้วยกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น ทะเลาะกันมากขึ้น รักกันมากขึ้น
ทำให้เย็นวันอาทิตย์เป็นวันที่มีความสุข สนุก ไม่น่าเบื่อ
ได้รู้ถึงรสชาติของการถูกลูกแบดตบใส่ตามอวัยวะต่างๆ ว่ามันเจ็บอย่างไร
ได้ลิ้มรสว่าหัวเข่าแตกมันเป็นยังไง หลังจากที่ไถล 3 มาสัปดาห์ติดต่อกัน
ได้อิ่มอร่อยบ่อยๆ กับแกงส้มชะอมกุ้ง และอาหารนานาชนิดที่ร้านปาเนตโทน
ฮาแตกทุกที ที่ได้ทานข้าวเย็นร่วมกัน ไม่ว่าจะร้านหรูเริ่ดไฮโซ หรือร้านริมฟุตบาธก็ตาม
ทำให้รู้ว่าเวลาที่แพ้ แต่ก็แพ้อย่างมีความสุข หรืออาจเกิดต่อมหงุดหงิดขึ้นในบางเวลา
แต่แป๊บๆ มันก็จางหายไปแล้ว เมื่อได้หันหน้าพูดจากัน ฯลฯ

อัพณ. CFP. (Central Festival Phuket)

6 Comments